Kategori: Uncategorized

 

BAYRAM DEĞİL SEYRAN DEĞİL…

Geçtiğimiz
günlerde İBB Başkanı İmamoğlu’yla ilgili olarak ABD’li Senatör Chris Murphy,
tutuklanmasının ardından görevden alınan İBB Başkanı Ekrem İmamoğlu’na ilişkin
yaptığı değerlendirmede, “Muhtemelen
tutuklanma kararına Trump onay verdi” ifadelerini kullanınca insan
ister istemez yetkililerden:

       
“Bu iş siyasi değil…” “Bağımsız Türk mahkemelerinin kararıdır…” “ABD
başkanı ya da herhangi bir liderin etkilemesi söz konusu değildir.” türünden açıklamalar beklendi ama her
nedense bu türden bir açıklama yapılmadığı gibi…

                Konu
daha önce pek çok olayda olduğu gibi bu sefer de sessizlikle geçiştirildi.

        Tam bu olay artık unutuldu, gündemden
düştü diye düşünülürken bu kez de ABD Başkanı Donald Trump’un Cumhurbaşkanı
Erdoğan ile harika ilişkileri olduğunu belirterek “2000 yıldır kimsenin başaramadığını başardı, Suriye’yi ele geçirdi.” ifadelerini
kullanması gündeme oturuverdi. “Basının
Erdoğan’ı sevmeme kızdığını biliyorum ama ben onu seviyorum, o da beni
seviyor.” sözleri de gündeme oturdu.

Tabii
böyle bir açıklama olunca insan ister istemez merak ediyor…

Dünyanın
en büyük emperyalisti… Ya da BOP ‘un sahibi… Projenin mimarı bir devlet,
bizimki gibi bir ülkeyi, dahası onun liderini neden çok sever?

Normalde
tam tersi bir durum olması gerekmez mi?

Aslında
gerekir ama bu karşılıklı sevgi gösterisinin altında ülkece üstlendiğimiz BOP
‘un veya Büyük İsrail projesine yaptığımız katkının herhangi bir rolü yok mu?

Kanımca
var.

Şöyle
bir düşünün… İsterseniz BOP öncesinden başlayalım ki bu karşılıklı sevginin
nedenini çok daha iyi anlayabilelim.

Yugoslavya’dan
yola çıkarsak, biz Tito’nun saraylarıyla meşgul olurken sahi Yugoslavya’ya ne
oldu?

Bir
ülkeden pek çok parça, çıkarılmadı mı?

Biz
kimin yanındaydık o sıralarda?

Herhalde
Yugoslavya’nın değil…

Ya
Libya’da durumumuz çok mu farklıydı?

Libya
ABD tarafından saldırıya uğrayıp paramparça edilip, lideri linç edilirken… Sahi
biz kimin tarafındaydık?

Sanki
Irak’ta tutumumuz çok mu farklıydı?

İnanın değil.

Oranın
da ABD tarafından işgal edilip paramparça edilerek BOP ‘un 4 ayağından biri
olan Irak Kürdistanının kurulması, kendi ayakları üzerinde durabilmesi için
elimizden geleni yapmadık mı?

Peki,
tüm bunları yaptık da…

Trump’un
övgüsüne bile konu olan Suriye’nin ABD ve İsrail tarafından bombalanarak
parçalanması ve kuzeyinde Büyük Kürdistan’ın 2. ayağının oluşması sürecinde en
önemli katkıyı yine biz yapmadık mı?

Demek
istediğim…

Bu
bahse konu olan ülkelerin en önemli özelliği… Filistin’e en çok sahip çıkan…
İsrail’in karşısında yer alan ülkeler olmaları yanında… Bölgede ulus devlet
yapısına sahip olan laik ülkelerdi.

Bu
nedenle…

O
ülkelerin ulus devlet olmaktan çıkarılıp etnik ve dini kimlik temelinde
parçalanması gerekiyordu ki… İsrail dilediğince bölgede at koşturup hiçbir
engelle karşılaşmasın…

İşte
bu da ancak ABD destekli ulus karşıtı, kimlikçi politikadan yana siyasal
İslamcı bir partiyle yapılabilirdi ki…

Öyle
de yapıldı.

Demek
istediğim, siyasal İslamcılık ayakta durabilmek ve yeni Osmanlıcılık oynayabilmek
için ABD’yi… ABD de bölgedeki ulus devlet yapılarını parçalamak için siyasi
İslamcılığı sevmektedir…

Karşılıklı
sevgi dediğimiz de zaten böyle bir şey değil mi?

10-04-2025

Nusret
KEBAPÇI

 

İBB OPERASYONU: BİR KURT VE KUZU HİKAYESİ…

 

İBB’ye yapılan
operasyonla ilgili olarak, bazılarınız belki de “temiz eller
operasyonu” gibi iyimser bir düşünceye kapılmış olabilirsiniz. Bu
operasyonun bir başlangıç olduğunu ve yolsuzluk yapan herkesin sırayla hesap
vereceğini düşünebilirsiniz. Ancak ne yazık ki durum böyle değil.

Eğer toplumda
yolsuzluklarla mücadelede bir başlangıç yapılmak istenseydi, nereden başlanması
gerektiği aslında herkesin malumu. Ancak görünen o ki, buradaki amaç üzüm yemek
değil.

Hani meşhur bir
hikâye vardır:

Kurt, derenin
yukarısında, kendisinden çok aşağıda bulunan kuzuya seslenmiş:

·  “Kuzu, kuzu Suyumu bulandırıyorsun!”

·  Kuzu da demiş ki: “Ben sizden daha aşağıdayım, sizin suyunuzu
bulandırmam mümkün değil.”

·  Bunun üzerine kurt: “Aslında fark etmez, seni yemeyi kafama koydum.
Bulandırsan da bulandırmasan da seni yiyeceğim,” demiş.

Doğrusu, bugün
İstanbul Büyükşehir Belediyesi’ne yapılan operasyon tam da bu hikayeyi
andırıyor.

Aslında olayın
birkaç yönü var:

İstanbul
Büyükşehir Belediyesi, Türkiye’nin en büyük ve en çok gelire sahip belediyesi
olması nedeniyle, geçmişte pek çok tarikat ve cemaatin gelir kaynağıydı. Bu
kaynak kesildi. Bu bir etken olabilir.

Ayrıca,  İmamoğlu’nun mevcut iktidara karşı iki kez
başkanlığı kazanması, yaklaşan cumhurbaşkanlığı seçimlerinde bazıları için bir
tehdit oluşturabilir. Bu nedenle, önce diploma tartışmalarıyla başlayan ve
ardından terör ve yolsuzluk iddialarıyla devam eden soruşturmaların, iktidarın
gizli tanık kullanma alışkanlığıyla sonuçlanması olasıdır.

Bu nedenle,
“Suçu kanıtlanıncaya kadar herkes masumdur” ilkesinin göz ardı
edildiği düşünülebilir.

Ancak
dikkatinizi çekiyor mu? Daha önce benzer olaylarda kıyameti koparan ABD ve
Batı, yani Avrupa, neden ciddi bir tepki vermiyor veya olayı görmezden geliyor?
Bu durum üzerinde düşünmek gerekmez mi? Elbette gerekir, hem de fazlasıyla.

Tahmin
edeceğiniz gibi, BOP ‘un ikinci aşamasında Suriye, ABD, Batı ve Türkiye’nin
desteğiyle parçalanarak federatif bir yapıya dönüştürüldü. Şimdi ise sıranın
İran’a geldiği açıkça görülüyor.

Bu durumda, hem
sınır komşusu olma durumu, hem de mezhep farklılığı nedeniyle, İran’a karşı Suriye’de
olduğu gibi kullanılabilecek en etkili enstrüman olması nedeniyle, mevcut
iktidarın BOP sürecinin tamamlanmasına kadar Batı’nın desteğini alacağı
aşikardır.

Bu durum devam
ederse, Batı’nın Büyük Kürdistan Projesi’nin son ayağı Türkiye olacaktır.

Yani ülkemiz…

Sizce, bunun
için de ulus düşüncesine ve egemenliğin millette olmasına karşı çıkarak, ulus
kimliğini reddedip çok kimlikli ve çok kültürlü bir ülke oluşturmayı hedefleyen
siyasal İslamcı iktidardan daha kullanışlı bir araç bulunabilir mi?

Demek
istediğim, bazıları yıllardır her fırsatta “Türk” yerine
“Türkiyeli”, “Türk Bayrağı” yerine “Türkiye
Bayrağı” gibi ifadeler kullanıyor ve federasyon ile anayasadan ulus devlet
vurgusunun kaldırılmasını istiyorlar ya. Nedeni bu.

Yani, ya siyasal İslamcı iktidarla
Irak ve Suriye gibi parçalanmak için sıramızı bekleyeceğiz ya da Atatürk
dönemindeki gibi ulusal politikalara dönüp ulusal birliğimizi sağlayacağız.
Ortası yok.

27-03-2025

Nusret KEBAPÇI

 

 

 

ULUS DEVLET Mİ,
FEDERASYON MU?

 

İmralı’dan PKK’nın silah bırakmasıyla
ilgili mektup gelince, ikinci açılım sürecinin başladığı anlaşıldı. Aslında
konu birçok yönden ilginç. Düşünebiliyor musunuz, silahlı bir örgüt liderini 25
yıl önce içeri atıyorsunuz. Hatta yalnız bırakıp tek başına bir adaya
yerleştiriyorsunuz. Ama 25 yıl sonra bakıyorsunuz ki değişen hiçbir şey yok.
Kişi, örgütüyle tüm bağlantılarını sürdürdüğü gibi, ideolojik olarak da
liderliğini koruyor. Sizce de bu işte bir gariplik yok mu? Bence var, hem de
çok.

Zaten mektubun içeriğinde geçen
“kimliklere saygı gösterilmesi”, “demokrasi”,
“özgürlük” laflarının sonrasında iktidar ve çeşitli muhalefet
partilerinin yaptıkları açıklamalar, hedefin Türk ulus devleti olduğunu hiçbir
tartışmaya yer bırakmayacak kadar ortaya koydu. Ama iş bununla bitmiyor.

Aslında “PKK silah bıraksın, barış
olsun” gibi söylemler de olayları doğru ifade etmiyor. Çünkü ABD, bizim de
içinde olduğumuz bölgedeki dört ülkeden parçalar kopararak Büyük Orta Doğu
Projesi kapsamında büyük bir Kürdistan kurmayı hedeflemektedir. Bu nedenle de
merkez örgütü KCK önderliğinde bu dört ülkede de farklı adlar taşıyan ama aynı
amaç için çalışan ABD’nin desteklediği örgütler bulunmaktadır. Ve bizim
ülkemizdeki PKK, Suriye’ye geçerek orada Suriye’nin kuzeyinde oluşturulan PYD
özerk bölgesine geçip PYD’ye katılmıştır. Ve bugün Suriye’de mevcut iktidara
petrol bile satabilen bir devlet yapılanması oluşturulabilmiştir.

Peki, durum böyle olunca bizdeki
“barış”, “demokrasi”, “kimliklerin tanınması”,
“ana dilde eğitim”, “Türk ulusu yerine Türkiyelilik” gibi
kavramların sıklıkla gündeme getirilmesinin anlamı nedir? Ne yapılmak
amaçlanmaktadır?

Aslında amaç, “silah
bırakılması”, “terörün bitirilmesi” söylemleriyle mevcut
anayasayı değiştirerek ulus kimliğini ve ulus devleti yok ederek, ABD’nin
yıllardır talep ettiği çok kimlikliliğin, çok dilliliğin olabildiği, yani küçük
küçük parçalardan oluşan federe bir devlettir.

Hem zaten başkanlık sistemine
geçilmesinin asıl nedeni de buydu. Çünkü bilinmelidir ki başkanlıkla yönetilen
ülkelerin tamamı federasyon, federasyon olan devletlerin de tamamı başkanlıkla
yönetilmektedir. Ancak bir farkla: Bugün başkanlıkla yönetilen ve federasyon
olan devletlerin neredeyse tamamı kuruluş aşamalarında küçük devletçiklerin bir
başkanlık etrafında birleşmeleriyle meydana gelmişlerdir. Ayrıca bu türden
federe devletlerin tamamı da ulus devlet özelliği taşımaktadırlar.

Ancak bugüne kadar ulus devlet olarak
varlığını sürdürüp sonradan etnik ve dinsel kimliklerden oluşan bir federasyon
örneği, Irak’ta, Suriye’de yapılmak istendiği gibi tamamen emperyalizmin
müdahalesiyle oluşabilmektedir.

Hani sıklıkla barış, demokrasi, özgürlük
lafları ediliyor ya? Bilinmelidir ki bölgeye gerçek barış, ancak ABD emperyalizminin
bölgeden kovulmasıyla gerçekleşebilecektir. Ama hiçbir şekilde ulus devletlerin
özgürlük adı altında etnik ve dinsel parçalanmalarıyla değil.

08-03-2025

Nusret KEBAPÇI

 

 

Çalıştaydan Yeni Anayasa Arayışlarına Kritik
Bakış.

 

            Geçtiğimiz
günlerde mevcut iktidarın küçük ortağı, “Kürt sorunu” adı altında bir
çalıştay düzenledi. Bu çalıştayın sonuç bildirgesi okunduğunda en dikkat çekici
maddeler şunlardı:

• Özellikle eşit vatandaşlık

• Her kimliğin kendini ifade etmesi adı altında çok dillilik ve çok
  kimliklilik

• Laiklik karşıtlığı

• Ulus devlet düşmanlığı

            Doğrusunu
isterseniz, bu çalıştayın zamanlaması da en az sonuç maddeleri kadar ilginç.
Neden biliyor musunuz? Suriye: ABD, İsrail ve şeriatçı örgütler tarafından ele
geçiriliyor ve 2011 yılından beri hedeflenen çok parçalı bir sisteme
geçirilmeye çalışılıyor. Bu parçalı sistemde, enerjinin olduğu bölgeye YPG
yerleştirilip o bölgenin petrolü üzerinde hakimiyet kurması ve ticaretini
yapması sağlanıyor. Ve ne ilginçtir ki tam Suriye’de bunlar yaşanırken,
iktidarın küçük ortağı tarafından Türk ulus devleti karşıtı, çok kimlikli, çok
dilli federatif bir devleti çağrıştıran söylemler içeren bir çalıştay
düzenleniveriyor.

            Normalde,
Anayasaya, özellikle ilk dört maddesine karşıtlığı içeren bu metinle ilgili,
ülke bütünlüğünü sarsıcı olması nedeniyle yasal işlem yapılmalı. Ama
görülmektedir ki bu sadece birilerinin yeni anayasa hazırlanması sürecinde bir
nabız yoklama faaliyetidir. Biliniyor ki bu açıklama tepki toplarsa iş küçük
ortağa mal edilip sessizlikle geçiştirilecek, tepki olmazsa da buradan alınan
cesaretle yeni anayasa çalışmalarına hız verilecektir.

            Ama
isterseniz bu anayasa çalışmalarına geçmeden, sonuç bildirgesindeki
maddelerden, daha da önemlisi ulus devletin yadsınarak İslam’ın birleştirici
olduğu vurgusuna bir giriş yapalım ki konu açıklığa kavuşabilsin.

            O
halde sorumuzu daha açık olarak soralım: İslam bir toplumda tüm toplumu
birleştiren harç görevi görebilir mi? Ya da soruyu biraz değiştirelim:
Afganistan Müslüman bir ülke değil mi? Peki biz ABD’nin Afganistan’ı işgali
sırasında kimin yanındaydık? Müslüman olan Afganistan’ın mı, yoksa ABD’nin mi?
Ya Libya’da? Sanki çok mu farklıydı? Biz yine ABD’nin yanında değil miydik?
Irak? Yine… En yakın Suriye konusunda bile bu durum değişti mi? Değişmedi.
Biz her zamanki gibi İsrail ve ABD’nin yanında olmaya devam ettik. Nerede İslam
kardeşliği? Yani anlayacağınız, bu durumda hikaye olmaktadır.

            İsterseniz
bu konuya biraz farklı bakılmasında yarar bulunmaktadır. Nasıl mı? Şöyle: Siz
hiç siyasal İslamcı örgütlerin (buna günümüz milliyetçilerini de
katabilirsiniz) ülkenin ekonomik ve siyasi bağımsızlığıyla ilgili herhangi bir
düşünce veya bir program öne sürdüklerini gördünüz mü?

            Biraz
örneklendirmek gerekirse: ülke kaynaklarının yabancılara peşkeş çekilmesine,
tarımın bitirilip tamamen yabancılara bağımlı hale getirilmesine, limanların
yabancılara devredilmesine, toprakların vatan değil arsa görülerek alabildiğine
yabancılara satılabilmesine karşı çıkan İslamcı veya milliyetçi herhangi bir
parti gördünüz mü?

            Zaten
göremezsiniz. Çünkü emperyalizm bizim gibi ülkelerde birleşik, güçlü bir ulusal
yapı, ekonomisini merkezi bir şekilde yöneten, kendi pazarı üzerinde söz sahibi
olan, gümrükleriyle ekonomik sınırlarını koruyup kendi sanayisini emperyalist
talana açmayan güçlü bir ulus devlet istemez.

             Ya ne ister? Emperyalizm, ekonomik ve siyasi bağımsızlık,
vatan ulus gibi kavramlardan çok uzak, etnik ve dinsel pek çok küçük parçaya
ayrılmış bir ülke.

            Zaten
bizim gibi ülkelerde de bunu gerçekleştirebilmenin yegâne yolu da iktidara,
devleti alabildiğine küçülterek güçlü birleşikliği pek çok kimlikçiğe
ayrıştıran, ulus, vatan, bağımsızlık, emperyalizm gibi kavramlardan bihaber
siyasal İslamcılığı getirmektir.

            Ya
da şöyle düşünelim: Uluslaşma mücadelesi içindeki Arap devletlerinin siyasal
İslam aracılığıyla parçalanıp küresel emperyalist talana açılması sadece
tesadüf mü?

28-02-2025

Nusret KEBAPÇI

 

 

EKONOMİ DEMİŞKEN…

 

 

        Şimdi siz ekonomi düzelecek, enflasyon
inecek falan gibi sözlere umutlanıyorsunuz ya… Kesinlikle sizi üzmek,
moralinizi bozmak istemem ama inanın böyle bir şey olmayacak.

        Elbette bunu söylerken içinizden
“Nereden biliyorsun? Ya düzelirse? Kâhin misin?” gibi sorular
düşünebilirsiniz.

        Ancak ekonomisini planlı olmaktan, özellikle
de karma olmaktan çıkarıp tamamen küresel sermayeye teslim etmiş, ortada sosyal
devlet ve hiçbir sosyal kurum bırakmayıp devleti olabildiğince ekonomiden
uzaklaştırıp neredeyse gece bekçisi durumuna düşüren bir ekonomi anlayışıyla
emin olun ülkemizin ekonomik çöküntüden kurtulma şansı yok.

       Ama derseniz ki, “Hiç mi yolu
yok?” Elbette var. Şu an alternatif bir ekonomi ve siyaset ne yazık ki
ortalıkta görünmüyor ama yaşananlardan ders çıkarmak gerekirse, bu politikayla
hiçbir ülkenin uzun süre yönetilemeyeceğidir.

       Çünkü bu gidişin sonu ekonomik olarak
sömürgeleşme, siyasi olarak da ulus öncesi siyasi modellere yani tarikat ve
cemaatliğe dönülmesidir ki… Ümit ediyorum tamamen o duruma düşmeden alternatif
politika üreten bir siyaset çıkar ve ülke olarak düzlüğe çıkarız.

               Doğrusunu
isterseniz, bu konuda çok fazla araştırmaya da gerek yok. Çünkü Cumhuriyetin
ilk yıllarında yaşadığımız ve pek çok ülkenin emperyalizmin pençesinden
kurtulmasında kilit rol oynayan ve ülkemizde özellikle 1923’ten başlayıp 1938’e
kadar süren ekonomik ve siyasi süreç…

              Yani
devletin önderliğinde uygulanan karma ekonomi modeli bence ülkemizi bu çok kötü
koşullardan bile kısa sürede gelişmiş ülkeler arasına katılmasını sağlayacak
bir ekonomi modelidir ki, zaten bu konuda düşünüp çok fazla araştırılmasına da gerek
bulunmamaktadır.

              Denenmiş
ve sonucunda çok büyük bir savaştan çıkmış olsak bile kısa sürede ülkemizi çağdaş
ülkeler düzeyine çıkarmış…

              Kendi
madenleri üzerinde söz sahibi olup şekerden kumaşa, demir çelikten uçağa kadar
üretmiş, ülkemizin dört bir yanını demir ağlarla örmüş ve tarımda da ülkemizi
dünyada kendi kendine yeterli olabilen yedi ülkenin arasına sokabilmiştir.

              Üstelik
tüm bunlar yapılırken kapitülasyonlar kaldırılmış, Osmanlı’dan kalan borçlar
bile ödenmiştir.

              Demek
istediğim, ekonomide de siyasette de ülkemizin tekrar bağımsız ve güçlü olabilmesinin
tek yolu, neoliberal ekonomiden vazgeçip yeniden Atatürk çizgisine geri
dönmektir,

             
Ama asla başka bir çizgiye değil.

 

18-02-2025

Nusret KEBAPÇI